Review: Us Frituurke, Maastricht

Verscholen net buiten het centrum vind je een klein buurtwinkeltje, Us Winkelke. Hier trek je nog een harde Raider reep uit het rek en een Rivella Light wanneer je dorstig bent. Op Thuisbezorgd lees je dat ze echt alles bakken voor je. Ok, geen gefrituurde Bounty dan. Hoogtijd dat we deze zaak eens grondig testen..


Us Frituurke, Us Winkelke, welke naam ze nu echt voeren weten we niet. Dat ze friet en snacks voeren vergeten we nooit meer. Op een oppervlakte van 10m2 wordt hier al 8 jaar in de pannen geroerd. Wanneer je de schuifpui achter je sluit sta je klem tussen de balie en de muur.  Wellicht 's lands kleinste frituurke, dat heeft wel wat. Of de smaak ook wat heeft vraagt u?

We warmen snel onze pootjes boven de pannen die je bijna letterlijk kunt aanraken wanneer de chef des huizes arriveert. Een hele vriendelijke bakmevrouw! Met uiterste precisie weegt ze de gezinszak frieten af aan de samenstelling van ons knaaggezelschap deze avond. Thuis wachten er namelijk nog een drietal hongerige knagertjes.

Wijzelf bestellen er uiteraard nog een tweetal speciaal bij, daar waar onze expertise ligt. Voor onze apprentice Sjenkie een regular.

Terwijl de staven zinken in het vet luisteren we aandachtig naar de bakmevrouw en vernemen we dat de zaak al een tijdje te koop staat. Even kijken we elkaar aan en dromen we weg. Misschien gaat het testen ons toch beter af besluiten we. Toch?

"Als ze gaan drijven zijn ze goed", vertelt de bakmevrouw. Wow, wat een weetje! Dat vervolgens de eerder genoemde precisie even niet aanwezig is blijkt wanneer een candle niet de zak in wil maar een duik naar de grond neemt. "Die is voor de knaaghond" besluiten we. Helaas staat de rest wel al klaar voor vertrek en gaat er nog snel een bevroren (!) candle het vet in. Te hard om in te snijden dus.

Nadat de frietjes en andere units al enkele minuten hebben staan afkoelen, komt ook de laatste candle bovendrijven. Gelukkig laat deze zich wel vangen en besnijden waarna er een flinke scheut saus en uien in verdwijnen. Inpakken en wegwezen, want we hebben grote honger!
Blij dat we zijn snellen we naar ons knaagfort. Sjenkie staat ons al op te wachten, al laat ze het knagen even aan haar voorbij gaan. Als een knagigator op de loer ziet ze toe hoe wij de eerste hap nemen. Verstandig?

Uitgepakt ziet ons apparaat er vriendelijk uit. Beetje slordige saus verdeling, maar ok. We swipen 'm naar rechts. Na een eerste hap stemmen we toe, goed knaagbaar. De frieten helemaal prima.

Maar dan, na een dag te hebben gesudderd op de bodem van onze maag, slaat het noodlot toe. Wakker worden midden in de nacht om vervolgens te sterven op het toilet. Als een vulkaan spuit het eruit, aan twee kanten overigens. Tegelijk. De hele nacht.  De volgende middag neem ik snel contact op met C. Andle. En ook daar is de ravage compleet. "Ik wist niet dat ik uit mijn reet kon pissen", schreeuwt hij het uit. Met Sjenkie gaat het gelukkig ietsje beter, maar steady zeker niet. Zou het aan de saus liggen?

Na onze laatste stuiptrekkingen lezen we plots een bericht van L. Ukaassoufflé, "Muffe tent en bedorven mayo". Fuck, de volgende keer gaan we live voordat we een zaak testen, zodat mensen ons kunnen waarschuwen.

0 Freecandles. Om te huilen!

"Ik wist niet dat ik uit mijn reet kon pissen.."