Review: Snackbar Daalhof, Maastricht

Terwijl er in Eindhoven uitgehongerde knagers over elkaar struikelen om het laatste knaagbrood te bemachtigen, besluiten wij een wandeling te maken in het Zonnige Zuiden. Hier geen nat pak, maar natte modder voeten. De heuvels zijn er wit en hebben ogen. Klimmen en dalen. Wijngaarden, glijbanen en grenspalen.

We komen uit in Wolder, tikken de grenspaal aan en begroeten de buurtkameel. Aan de voet van de heuvel arriveren we in Daalhof. Terwijl we de modder uit de voegen van onze zolen stampen, sluipt er een bekende lucht onze neusholte in. Nee, niet van de kameel of knagedaris.. Het zijn de staven van Snackbar Daalhof!

Snackbar Daalhof, we waren er al eens eerder. Maar dat verhaal had teveel stof verzameld. Hij was goed, dus we doen het nog eens over. Helaas had uw redacteur van vanavond zijn maskertje thuis laten liggen. De interieur foto's hebben jullie te goed. Collega L. Strauss had zijn zaken wel op orde en bestelt het gebruikelijke. Terwijl we wachten zien we dat de frituurmeneer zijn volledige focus bij onze bestelling legt. De andere klanten wachten maar even, pure passie!

Uiteraard vragen we er nog een knaagvork bij om de beleving te completeren

Image
Image
Image

We openen onze tuut en zien dat er een flinke wolkbreuk heeft plaatsgevonden. Een dikke heuvel saus met uienvlokken is uit de hemel gevallen. Een stevig gebakken staaf is de dijk die het smeltwater binnenboord houdt. Met de prima knaagvork roeien we deze boot naar binnen.

4 Freecandles!

Image

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *