Review: Friture Wieck, Maastricht

Er is reuring in de Wiecker Brugstraat want Teun heeft een ander Tuutsje aangetrokken. De geur van uientranen en besneden staven dampen weer door de straat. Een ander jasje, ook dezelfde finesse?

Er is genoeg geschreven over het lot van Teun. Wat wij zien op straat zijn vrolijke smikkelbaarden. Het is toch een fenomeen dat in het straatbeeld hoort. Een knaaghut waar je je tuut friet en snackelmans haalt en het liefst ter plekke op de stoep weg knaagt.

Image
Image
Image

We besluiten niet anders en haasten ons naar binnen nu het vet nog nieuw is. De zaak is immers nét open voor publiek. Er is niet veel veranderd binnen en waarom zou je ook? Het interieur is blijven staan en ook binnen lijken we bekende gezichten te zien. Alleen plakt er een nieuwe sticker op.

We bestellen het gebruikelijke en binnen enkele minuten staan we op de stoep met onze warme kano. Ondanks dat het nog een aangenaam weertje is, heeft onze goudbruine vriend toch een dikke slaapzak aan saus meegekregen. Het is ook wat om van 180 graden zomaar op een koude stoep plaats te nemen.

We zetten onze milieuvriendelijke vork in het vlees en werken hem zonder veel woorden te wisselen naar binnen. Wanneer we de laatste centimeter slaapzak op een hoopje rollen en weghappen kijken we elkaar aan met een toestemmende blik. Met deze kano kun je de Maas oversteken.

4 Freecandles.

Image

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *