Review: Feesfebrik, Maastricht

Een zondagavond om niet snel te vergeten, we luisterden naar Erwin en gingen met Clint Maureastwood uiteten.. Na het leggen van een goede bodem gerstenat, trokken we gebroederlijk richting een welbekende knaagzaak.

Terwijl de zon onderging trokken S. Olo en ik richting Café Nouveau. Olo had namelijk een kater te verwerken. Amper beseffend waar hij aan begonnen was, werden er twee Duvels voor onze neus gezet. Daar ik wel trek had in een lekkere koude schuimkraag, had Olo zichtbaar meer moeite met zijn arm als hefboom van de bar naar zijn mond te bewegen. Kort hierop ging ik dan ook solo verder en sloot ik aan bij DJ Sjors en DJ Clint Maureastwood.

Schuimkragen
Terwijl Sjors & Clint de ene na de andere klassieker op de draaitafel lieten tollen, liet de kastelein het bier uit zijn tap rollen. Toen een jong kaasje op een bepaald ogenblik tussen de platen begon te neuzen, stond iedereen weer op scherp. Erwin maakte gebruik van dit moment en had nadat hij wist wat links en rechts was al snel in de gaten welke platen nodig waren om de hele tent te dollen.
Clint en ik waggelden op dit moment even richting de overkant, waar we een Brandje afblusten met een Jäger en een andere machine uit een flesje. Met de juiste ingrediënten vervolgden wij onze weg weer richting Sjors, Sjimmy en Erwin. We bestudeerden het kaasje en haar schimmel tot sluitingstijd en knalden de platen naar boven.
Er werd afscheid genomen en op dat moment kwam het besef dat er nog afgepilst en geknaagd moest worden. Op dit tijdstip blijft er dan maar 1 zaak over, en dat is de Feesfebrik op de Markt.

De Feesfebrik.
Binnen aangekomen wurmden we ons een weg richting de bar. We plipten twee pils weg en vervolgden snel onze weg naar boven. Want uiteindelijk kwamen we voor de verborgen knaagpaleisje.
Bij Frituur Danny aangekomen vergaapten we ons al snel aan dit paleis. Wat een prachtige zaak, niet perse qua sfeer, maar hier is geen vuiltje te bekennen. En dat compliment mag Danny is zijn frituurmandje steken!
De frituur in de Feesfebrik is er een die exact doet wat een frituur moet doen: bakken. Geen poespas, gewoon bestellen en knagen. En laat dat ook nog eens aan de bar kunnen!

Clint en ik gaan natuurlijk voor een broodje frikandel (met speciaalsaus), en Maureastwood knaagt er nog een Mexicanobrood bij. Wat een beest!
De broodjes die je hier besteld zijn een begrip in deze stad. Danny bakt zijn stokjes in een glimmende oven goudbruin en zaagt ze secuur doormidden boven de prullenbak. Want die kruimels wil je natuurlijk niet overal in je zaak hebben liggen..

Terwijl we op onze bestelling wachten, staan opeens Sjors & Sjimmy naast ons! Blijkbaar zijn ze ons spoor gevolgd opzoek naar iets te knagen. Er wordt nog een portie bitterballen en een frikandel speciaal bij de bestelling gegooid en terwijl we wachten schotelt Danny ons een portie kipnuggets voor. Wat een held.

Ondertussen barst de discussie los waar je de beste frikandel kunt knagen in Maastricht. Ik opper natuurlijk onze alltime favourite Aw Brök en vertel over de rode uiensnippers van de natte plank. Dit wordt niet helemaal begrepen, maar voor ons is dit een toefje luxe. Danny mengt zich in het gesprek en vertelt over de glorieuze tijden van Snackpoint op het Vrijthof. Blijkt dat deze man hier heeft gewerkt! Helaas is deze zaak niet meer onder ons, maar wat hebben we hier vroeger goed geknaagd!! Dat geeft gelijk hoop voor wat we voorgeschoteld gaan krijgen hier.

De knaagstaven.
De staven van genot worden voor ons neer gezet en we zijn even muisstil. Terwijl onze maag het uitschreeuwt bekijken we aandachtig onze units. Perfect in het velletje, goudbruin waar een juwelier zijn zaak voor ruilt, en een prachtig broodje zoals alleen Danny ze bakt. Fenomenaal!
Uiteraard wachten we niet langer en schuiven we ons apparaat hap voor hap richting onze maag. Wauw.

Ik kan hier nog een uur over doortikken maar je moet het gewoon zelf gaan proeven en net als mij tot de conclusie komen dat deze frituur, de Bakbaas en de candles zelf 5 Freecandles waard zijn. Een topscore!