Review: Reitz, Maastricht.

De oudste frituur van Nederland. Sinds 1909 wordt er al gefrituurd op de Markt in Maastricht. De rijen staan dan ook tot vaak in het heilige water van M. Ooswief. Van heinde en verre komen de knagers naar de Merret om hun befaamde tuut met gouden aardappelstaven te knagen. Maar hoe goed is hun goudbruine staaf?


Het is vandaag woensdag en we besluiten de week doormidden te knagen bij Reitz. Gelukkig hoeven we geen natte voetjes te halen en zijn we al snel aan de beurt. Enigszins verbaasd dat we geen tuut bestellen worden onze units in het vet geslingerd. Het enige goud dat voor ons telt. Terwijl we wachten scannen we alvast de tribune van het Mooswief voor een zitplaats. Ergens anders knagen is immers geen optie.

Na enkele minuten verschijnt onze bestelling aan het doorgeefluik en we zetten voet naar onze zitplaatsen. Als een ridder van de ronde tafel nemen we plaats en bekijken aandachtig ons voer. Bijzonder is dat ze hier serveren in een extra brede knaagbak. Dat zal vast niet zonder rede zijn met dat heilige water achter ons..

Een stevige knaagvork met scherpe zaagtanden, die kan later vast nog van pas komen! De staaf? Goed gebakken. De saus een zoete nasmaak, die hebben we liever wat kruidiger. Ook is het ietwat veel. Desalniettemin is hij prima weg te harken. En na het leegpompen van de laatste restjes valt het kwartje in het water. Dit extra brede bakje is gewoon een frikano! Met de grote knaagvork peddelen we een rondje rondom M. Ooswief alvorens we weer aanmeren om snel deze review te tikken.

4 Freecandles!